Het schilderij Sleepwalkers sluit goed aan bij het thema van de tentoonstelling. In een zwoel, nachtelijk Caribisch landschap zien we een huwelijksceremonie. Figuren uit verschillende tijden lijken samen te komen in één moment. Mensen en dieren kijken de toeschouwer recht aan, alsof ze vragen: wat gebeurt hier?
Voor dit werk grijpt de Jamaicaanse Roberta Stoddart terug op het ‘conversatiestuk’: een type groepsportret dat in de 17e en 18e eeuw populair was. Zulke schilderijen leken vaak ontspannen en harmonieus, maar lieten ook zien wie macht had en wie niet. Stoddart gebruikt deze beeldtaal om juist vragen te stellen over macht, kolonialisme en identiteit. In het midden van het schilderij staat Bertha Mason, een personage uit de roman Jane Eyre van Charlotte Brontë. In het boek wordt zij als een stereotype exotisch en sensueel Caribisch personage neergezet. In Sleepwalkers geeft Stoddart haar een eigen plek en perspectief. Daarmee sluit het werk aan bij hedendaagse, postkoloniale manieren om het verhaal opnieuw te bekijken.
Hoewel Stoddart grote bekendheid geniet in de Cariben en in de Amerika's, is haar werk nog niet eerder door een Europees museum aangekocht. Met de aankoop van Sleepwalkers, mede mogelijk gemaakt door een bijdrage van het Mondriaan Fonds, voegt Wereldmuseum een bijzonder werk toe aan de Collectie Nederland. Na afloop van de tentoonstelling Leef Surrealisme verhuist het schilderij naar Wereldmuseum Leiden, waar het vanaf 2027 een prominente plek krijgt in de vernieuwde vaste presentatie.
